Przedwyborczy zawrót głowy

06/10/2011 17:20

Od ich kompetencji, zaangażowania politycznego i społecznego będzie zależało wiele. Między innymi to, w jakim kierunku będzie się rozwijała nasza gospodarka, czy przybędzie upragnionych miejsc pracy, czy też w nasze oczy zajrzy jeszcze większe bezrobocie? Czy znikną głodowe renty i emerytury, czy też pozostaną na tym samym poziomie, ale za to wzrosną koszty utrzymania?

Te i inne pytania zadają sobie zwłaszcza przed wyborami wszyscy obywatele. Komu można zaufać, a komu nie? A może w ogóle nie warto iść na wybory, gdyż tyle już nam obiecywały różne partie polityczne, lecz gdy stanęły przy rządowych sterach, z obietnic przedwyborczych realizowano niewiele.

Przed każdymi wyborami wszystkie komitety wyborcze prześcigają się w obietnicach, nie szczędząc przy tym ostrej krytyki swoim przeciwnikom. Momentami staje się to żenujące.

Przed wyborami kandydaci przypominają sobie także o osobach niepełnosprawnych. Pokazują się w ich towarzystwie, zapewniają o zrozumieniu ich problemów, obiecują pomoc przy likwidowaniu barier architektonicznych.

Aby pozyskać głosy takich osób dostosowuje się lokale wyborcze, bo przecież każdy głos oddany na wybranego kandydata jest na wagę złota. Warto więc takiego potencjalnego wyborcę odpowiednio zachęcić, uśmiechnąć się do niego, czasami zagadać.

Jestem prawie pewna, że entuzjazm przedwyborczy przyszłych posłów i senatorów minie bardzo szybko, bo zwykle krótko pamięta się o kimś słabym, nie zrzeszonym w silnej organizacji czy stowarzyszeniu walczącym o swoje prawa. A taką grupą społeczną niewątpliwie są osoby niepełnosprawne: niewidome, głuchonieme oraz te, z dysfunkcją ruchu. One mają mało siły aby zjednoczyć się i tłumnie zaprotestować przeciwko głodowej rencie socjalnej, która wynosi obecnie nieco ponad pięćset złotych miesięcznie.

Jak za takie pieniądze może wyżyć samotna osoba niepełnosprawna od urodzenia? Jak opłacić mieszkanie, gaz, prąd, wodę, telefon, wykupić lekarstwa i jeszcze mieć na skromny posiłek? Tego się nie da zrobić. Chyba, że żyją rodzice i pomogą. Jednak ci niestety nie żyją wiecznie, a dramat zaczyna się po ich śmierci. Przecież nie każdy niepełnosprawny może funkcjonować bez opiekuna? A skąd wziąć pieniądze na to, by opłacić na przykład pielęgniarkę czy kogoś innego, kto zechce pomóc niepełnosprawnemu?

W Polsce żyje spora grupa ludzi niepełnosprawnych od urodzenia, którzy utrzymują się z renty socjalnej. Czy któraś z rządzących ekip to zauważyła? Czy któryś minister pracy i polityki socjalnej pomyślał aby zapewnić tym chorym osobom godną egzystencję? Jak na razie nikt o tym nie pomyślał. Owszem, są podwyżki raz w roku od 5 do 12 złotych. Przy czym należy dodać, że podwyżki żywności są kilkanaście razy większe. Czy któryś z polityków wyobraża sobie przeżycie w ciągu miesiąca za takie uposażenie? Czyżby lepiej opłacało się rodzicom dziecka niepełnosprawnego oddać go do zakładu opieki społecznej? Za jego utrzymanie państwo płaciłoby wówczas ponad dwa tysiące złotych miesięcznie. Ale wówczas byłaby to tylko nędzna egzystencja osobnika pozbawionego ciepła rodzinnego, z ograniczoną możliwością prawidłowego rozwoju psychoruchowego, bowiem żadna placówka nie zapewni dziecku tego, co dom rodzinny.

Gdy rodzi się dziecko niepełnosprawne większość rodziców otacza go troskliwą opieką dbając o jego rozwój zarówno fizyczny, jak i intelektualny. Najczęściej jedno z rodziców rezygnuje z pracy zawodowej, aby zająć się dzieckiem i poświęcić mu jak najwięcej czasu.

Bardzo wiele osób niepełnosprawnych zdobywa odpowiednie wykształcenie, kończy studia i chce podjąć pracę zawodową z dwóch ważnych powodów: aby nie być odizolowanym od reszty społeczeństwa oraz aby dorobić do swojej skromnej renty socjalnej, którą funduje mu nasz kraj.

I tu zaczynają się prawdziwe schody. Rzadko komu uda się osiągnąć ten szczyt pragnień. Pracodawcy niechętni są do zatrudniania osób z niepełnosprawnością. Najgorzej w tym względzie mają osoby poruszające się na wózku inwalidzkim, bo większość zakładów i miejsc pracy jest niedostosowana do ich potrzeb. Osoba na wózku, chociaż intelektualnie sprawna, posiadająca wyksztalcenie, nie wszędzie wiedzie wózkiem, nie wszystko jest w stanie dosięgnąć, nie każdą pracę może wykonać. A tam, gdzie jest to możliwe zawsze od pracodawców słyszy to samo: My rozumiemy Panią/Pana, lecz nie mamy w tej chwili wolnego etatu, brakuje nam pieniędzy, itp. A na koniec: Jak coś się zwolni, to zawiadomimy Panią/Pana. Zwykle to czekanie nie ma granic. Trudno też dostać pracę przez internet. I w ten oto prosty sposób osoba pokrzywdzona przez los, jak to zwykło się nazywać ludzi niepełnosprawnych, jest zdana na „towarzystwo” rodziców (jeśli jeszcze żyją), innych członków rodziny. Bez środków finansowych. Sytuacja nie do pozazdroszczenia.

Nasuwa się więc pytanie, dlaczego rządzący nie pomyśleli o zmianie prawa pracy w ten sposób, by była ona korzystna również dla niepełnosprawnych? Dlaczego zawsze ludzie „sprawni inaczej” muszą być gorsi od zdrowych? Dlaczego niepełnosprawnym od urodzenia przysługuje niższa renta niż tym, którzy stali się kalekami (przepraszam za użycie tego słowa!) w życiu dorosłym?

Czy tak trudno zobligować pracodawców do tego, by przystosowali chociażby jedno lub dwa miejsca w swoim zakładzie pracy dla osób „sprawnych inaczej”?

Czy pieniądze z funduszy unijnych muszą iść wyłącznie na finansowanie staży dla osób sprawnych? Obecnie osoba z dysfunkcją zdrowotną, która jest zarejestrowana w PUP, nie ma szans na odbycie płatnego stażu.

Takich i podobnych pytań nasuwa się coraz więcej. Tak bardzo chciałabym wierzyć, że któraś z partii startująca w tegorocznych wyborach parlamentarnych zechce się w nie uważnie wsłuchać lub wczytać, a najbardziej palące problemy dla opisywanej powyżej grupy ludzi, zechce pozytywnie rozwiązać.

Ci ludzie nie mają na tyle sił fizycznych by koczować pod Sejmem w namiotach i walczyć o to, co im się przecież należy.

Tagi:  wybory, niepełnosprawni, felieton, Agnieszka Maciejewska

  5 komentarzy

Drogi Użytkowniku Portalu Wloclawskie24.pl! Zanim opublikujesz komentarz POMYŚL, czy jest on rzeczowy w kontekście artykułu, pod którym chcesz go zamieścić! Czy nie obrażasz kogoś lub nie naruszasz dóbr osobowych innych ludzi? Pamiętaj, że nawet w Sieci nie jesteś anonimowy!

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników Portalu, za treść których Wloclawskie24.pl nie ponosi odpowiedzialności. Portal zastrzega sobie prawo do usuwania obraźliwych wpisów. Jeżeli którykolwiek z komentarzy łamie prawo lub dobre obyczaje, zawiadom nas o tym.

DODAJ KOMENTARZ

Podpis
(max. 70 znaków)
Treść

Walczymy ze spamem w komentarzach. Spam generują roboty. Odpowiedź na poniższe pytanie przekonuje nas że nie jesteś robotem, tylko kochanym czytelnikiem Wloclawskie24.pl

Który mamy rok? (cztery cyfry)

 

Tę odpowiedź pozostaw pustą: