Dobry nauczyciel. Gdzie takiego szukać?

Od zawsze podziwiałam ludzi zajmujących się nauczaniem innych. Obojętnie, czy byli to wychowawcy młodszych klas, nauczyciele toczący boje z wszechwiedzącymi gimnazjalistami, czy też pedagodzy uczący nieco starszą młodzież, czyli licealistów. Każda wymieniona przeze mnie grupa wiekowa ma swoje obowiązki, ale także prawa. Nie znam nastolatka, który będzie pokorny i nie okaże w pewnym okresie buntu. Nie ma takiego! Chcemy czy nie chcemy, musimy do tego przywyknąć. Dlatego podziwiam nauczycieli. Ale niestety, nie wszystkich. Jestem pełna podziwu dla pedagogów z powołania, a doświadczenie pokazuje, że nie każdy zasługuje na takie miano. Owszem, często są sympatyczni, uśmiechają się, pomocni, ale tak naprawdę słabi. Nie na tym rzecz polega by mieć miły wyraz twarzy, czy dobrze umieć wyjaśnić poszczególne zagadnienie. Temat ten jest dużo bardziej skomplikowany i wymaga głębszej analizy.

Czy zastanawialiście się kiedyś Państwo, jakiego nauczyciela najlepiej wspominamy po latach? Wydawać by się mogło, że tego który był dla nas miły, podchodził do swoich uczniów spontanicznie, prawie jak dobry przyjaciel, niewiele wymagał. Okazuje się jednak, że najbardziej uczniom zapadają w pamięci ci, którzy byli wymagający, potrafili trzymać dystans, umieli zachować na swoich lekcjach dyscyplinę. Pedagog, który ma do swoich uczniów luzackie podejście, nie potrafi sprecyzować wymagań, nie wróży najlepiej. Bo czy taki ktoś będzie dla młodzieży, zwłaszcza trudnej, autorytetem? Czy uczniowie docenią go za to, co dla nich robi? Przez jakiś czas pewnie tak, ale nie na długo. Młodym ludziom brakuje wzorców godnych do naśladowania. Potrzebny nauczyciel, który w razie potrzeby zajmie swoje zdanie, będzie go bronił i jednocześnie przedstawi jasne argumenty, będzie umiał ze swoim uczniem mądrze dyskutować. Zrównoważonego, ale mimo wszystko stanowczego i konsekwetnego.

Trudno to ze sobą pogodzić. Zada ktoś zaraz pytanie, jak być przyjaznym, serdecznym,troskliwym, godnym zaufania pedagogiem i jednocześnie stanowczym, wzbudzającym w wychowankach zaufanie, konkretnym? To niezwykle trudna i wymagająca doświadczenia praca, do której nie każdy się nadaje.

Pedagog z powołania nie pozwala by uczeń rządził nim, szantażował emocjonalnie, a z drugiej strony nie powinien pozwolić na to, że uczeń boi się go, jest zastraszony bo nie wie, czego może się spodziewać. Jednym słowem, w tym jakże trudnym i mimo wszystko niewdzięcznym zawodzie, potrzebny jest umiar, odrobina intuicji, wytrwałości, lata praktyki, doświadczenia i…powołanie.

Nauczyciel ma nie tylko uczyć, pomagać w zdobywaniu wiedzy, ale przede wszystkim wychowywać. A jak wiadomo wychowanie to trudny, długotrwały i bardzo złożony proces.

Tagi:  Agnieszka Maciejewska, felieton, nauczyciel z powołania, dobry nauczyciel, wychowanie, uczniowie

Drogi Użytkowniku Portalu Wloclawskie24.pl! Zanim opublikujesz komentarz POMYŚL, czy jest on rzeczowy w kontekście artykułu, pod którym chcesz go zamieścić! Czy nie obrażasz kogoś lub nie naruszasz dóbr osobowych innych ludzi? Pamiętaj, że nawet w Sieci nie jesteś anonimowy!

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników Portalu, za treść których Wloclawskie24.pl nie ponosi odpowiedzialności. Portal zastrzega sobie prawo do usuwania obraźliwych wpisów. Jeżeli którykolwiek z komentarzy łamie prawo lub dobre obyczaje, zawiadom nas o tym.