George Sand

16/01/2011 14:11

Zaciągam się fantazyjnym dymkiem. George Sand’y są naprawdę dobre. Czekoladowe. Już nie tak łatwo je dostać. Produkują je dla mnie na specjalne zamówienie. Dostarczają raz w miesiącu, tak, że starczają idealnie by przetrwać. By przeżyć. Zostawcie mnie! Nie wezmę tego!

Jak zwykle siedzę w zielono-brązowym kraciastym fotelu przy oknie. Przyglądam się szarości dnia. Drzewa wyginają się nienaturalnie. Świst powietrza we framugach. Jesień już. Nawet nie wiem kiedy minęło lato. Zamknięty w nienaturalnej przestrzeni wegetuję. Odpalam ukochaną Sand. Jest przy mnie zawsze – na zawołanie. Jedyna kobieta, która nigdy mnie nie opuściła. Wierna do ostatniego zaciągnięcia. Kochana. Weź te cholerne pigułki!

Byłem raz zakochany. Pamiętam to doskonale. Miała na imię Jane i była bogata. Rodzicom się to podobało. Ja tak naprawdę nie zwracałem na to uwagi. Dla mnie była odskocznią. Śliczną odskocznią. Wydawało mi się, że znów stanę na nogi. Może nie uda się zapomnieć, ale chociaż postaram się żyć dalej. Ale nie. Nie udało się. Widocznie nie zależało jej na mnie. Na dancingu u Sama poznała jakiegoś grajka. Mówili później, że wyjechała z nim w tournee. Nie rozpaczałem. Widocznie nie było po kim. Znów odsunąłem się od rzeczywistości. Rodzice byli bezsilni. Odesłali mnie tam gdzie wtedy. Jeśli zaraz tego nie łykniesz, zawołam doktora Smitha!

Na trochę pomogło. Pozwolili mi wrócić do domu. Rodzice obchodzili się ze mną jak z jajkiem. Nie mogłem tego wytrzymać. Nie rozumieli mnie. Może nie chcieli mnie zrozumieć. Skoro nie stawili temu czoła, ja musiałem to zrobić. Zdeterminowany ruszyłem w tamtejsze strony. Myślałem, że jeśli znów się tam zjawię, będę mógł to przezwyciężyć. Nie chciałem ciągnąć tego w nieskończoność. Chciałem odzyskać swoje życie. Dotarłem nad klify. Nie uderzyło mnie to od razu. Podszedłem nad skraj urwiska. Morska bryza wdarła się w nozdrza. Wrócił ten dzień. Nigdy go nie zapomnę. Puszczaliśmy latawca. Wiatr był silny. Morze miało kolor szkarłatu. Biegłem za nim. Patrzyłem w niebo. Kolorowa zabawka odbijała się na tle szarych chmur. Latawiec opuścił się jakby zaraz miał runąć. Chciał by poszybował wyżej. Zaczął biec szybciej… – Tooooooooooooooooooooom!!!!!!!!!!

- Dzień dobry Panie Watson, oto dzisiejsza porcja lekarstw.

Tagi:  Judyta Rykowska, George Sand, papierosy, tragedia, szpital psychiatryczny, śmierć, filozoficznie

  6 komentarzy

Drogi Użytkowniku Portalu Wloclawskie24.pl! Zanim opublikujesz komentarz POMYŚL, czy jest on rzeczowy w kontekście artykułu, pod którym chcesz go zamieścić! Czy nie obrażasz kogoś lub nie naruszasz dóbr osobowych innych ludzi? Pamiętaj, że nawet w Sieci nie jesteś anonimowy!

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników Portalu, za treść których Wloclawskie24.pl nie ponosi odpowiedzialności. Portal zastrzega sobie prawo do usuwania obraźliwych wpisów. Jeżeli którykolwiek z komentarzy łamie prawo lub dobre obyczaje, zawiadom nas o tym.

DODAJ KOMENTARZ

Podpis
(max. 70 znaków)
Treść

Walczymy ze spamem w komentarzach. Spam generują roboty. Odpowiedź na poniższe pytanie przekonuje nas że nie jesteś robotem, tylko kochanym czytelnikiem Wloclawskie24.pl

Który mamy rok? (cztery cyfry)

 

Tę odpowiedź pozostaw pustą: