Przepraszam...

31/08/2010 10:10

Przepraszam to jedno z tych słów, które mają magiczną moc. Potrafi działać niczym plaster na krwawiącą ranę. Słowa takie jak przepraszam czy kocham cię zmieniają nasze samopoczucie, a czasem nawet życie.

…

Ludzie dzielą się na tych, którzy z łatwością przepraszają i na tych, którym słowo przepraszam z trudem „przechodzi” przez gardło. Wymówienie go jest jednoznaczne z przyznaniem się do winy. Jednak nie jest to tylko kajanie się winowajcy – jest to również oczekiwanie przebaczenia. No właśnie – i tu zaczynają się „schody”.

W przypadku cięższych przewinień niż poplamienie pożyczonej sukienki trudno jest nam zebrać się na odwagę i przeprosić. Im dłużej analizujemy nasz występek tym bardziej go przebarwiamy. Wydaje nam się, albo gorszy od faktycznie popełnionego lub zaczyna przybierać całkiem banalny wymiar. Czasem wydaje się nam, że im będziemy dłużej czekać to przykrość, którą komuś wyrządziliśmy sama się załagodzi, aż przejdzie w nieistniejącą.

Kiedy żyjemy w wolnych związkach zbieranie bagażu przewinień zazwyczaj kończy się rozstaniem. W przypadku małżeństw sytuacja robi się trudniejsza. Coraz częściej słyszę o rozpowszechniającej się tezie mówiącej, że łatwiej jest uzyskać przebaczenie niż pozwolenie . Zatem jedno z dwojga decyduje się na zrobienie czegoś bez zgody małżonka (np. kupno telewizora za wspólnie odkładane pieniądze) bo zakłada, że jak już to zrobi i postawi męża czy żonę przed „faktem dokonanym” to ten (ta) nie będzie miała nic innego jak przejść nad wybrykiem do porządku dziennego. “Pokrzyczy, pokrzyczy i przestanie”.

Przepraszam… i już?
Są takie czyny, którym jednak przepraszam nie wystarczy. Mąż okłamuje żonę, żona zdradza męża… Mówią sobie przepraszam i liczą, że „nic się nie stało”. Do zatroskanego małżonka mówią: „Przecież przeprosiłem(łam)”, ale to nie wystarczy. Jedno słowo stawiamy na szali z rozczarowaniem, zdradą, brakiem odpowiedzialności czy innymi problemami. Gdzie jest granica, do której sięga przepraszam? Musimy zacząć sobie zdawać sprawę, że przepraszam mimo swojej magicznej mocy nie naprawi wszystkich naszych błędów.

Co zatem? Jak żyć z kimś komu nie potrafimy wybaczyć? Odwołać się do Pisma Świętego, gdzie jest napisane, że należy wybaczać? Mimo wszystko? Czy możemy mieć pewność, że jeden wybaczony występek nie pociągnie za sobą kolejnych, z którymi przyjdzie nam się zmierzyć?

…

Nie odpowiadam na te pytania – nie tylko dlatego, że nie znam odpowiedzi, ale również dlatego, że kiedy już je sobie zadamy sami musimy sobie z nimi poradzić…

Zachęcam do refleksji…

…

Tagi: wybaczanie, kobieca strefa, przepraszanie, przepraszam, związek, małżeństwo

5 komentarzy

Maria 31/08/2010 10:51

Wszystko zależy od przepraszającego , jeśli jest szczere warto dać szansę , ale jeśli nie , to trzeba przemyśleć , ile razy można dawać szansę ?

red. Agnieszka Maciejewska 31/08/2010 11:44

Zgadam się z Panią Marią…Wszystko zależy od przepraszającego. Jeśli przeprosiny są nieszczere i takie “bo trzeba”, to lepiej żeby ich wcale nie było.
W powyższym artykule autor/ka stwierdza, że “przepraszam nie naprawi naszych błędów”. Zgoda, ale lepiej przeprosić i czekać na przebaczenie niż zranić a potem udawać, że nic się nie stało.

marzena osmałek 31/08/2010 13:12

Oczywiście zgadzam się z Paniami! Chciałam jednak skupić uwagę na tym, że wielu uważa iż jedno słowo “Przepraszam” wynagrodzi krzywdy, które wyrządzamy.

Tak czy inaczej jest na pewno dobrym początkiem…

Dariusz Spanialski 12/09/2010 15:13

…Można powiedzieć, że nie możemy pozbyć się z naszego życia sytuacji konfliktowych.
Tacy już jesteśmy i .. dzięki Bogu!. Możemy w ten sposób, przez całe niemal życie budować naszą egzystencję.
W sporach i w ścieraniu się naszych różnic – możemy tworzyć wspólne dobro… ale wszystko zależy od formy, która często przybiera postać kłótni a często – awantury, chociaż niemal wszyscy wiemy, że lepiej jest spierać się aniżeli kłócić.
Ale, czy to „lepiej” – oznacza, żeby „wyszło na moje”, czy – żeby się nie ranić!
Generalnie jest oczywistą sprawą, aby spierając się – umieć balansować pomiędzy uporem a ustępstwem, ponieważ nie zawsze wiemy, kto tak naprawdę – ma racje…
(frag. felietonu radiowego mojego autorstwa : “Magiczne przepraszam”

P...... 03/01/2011 14:42

Czy wiesz jak dużo potrzeba, aby zdradzić. Kiedy tak naprawdę zaczyna się zdrada? Co jest jej przyczyną? Czy istnieje recepta na szczęśliwy związek? Uważasz, że problem zdrady Cię nie dotyczy, że Ciebie to nigdy nie dotknie? ufasz swojemu partnerowi. Jesteś w błędzie, bowiem zdrada może spotkać każdego.Zazwyczaj składa się na nią wiele małych problemów, niedomówień, pretensji, które niezauważone w porę, zignorowane, nawarstwiają się, urastając często do rangi poważnych kłopotów. Właśnie nawarstwienie tych wszystkich rzeczy, popycha do zdrady.Tylko co dalej jak z tym żyć, przecież nigdy jednak nie będzie już takiego bezgranicznego zawierzenia, które da nam poczucie bezpieczeństwa, poczucia świadomości, że bycie z tą osobą to jest właśnie sens mojego życia.Czy można ufać w wierność partnera, który zdradził… można w takim samym stopniu jak przed zdradą, bo to, że ktoś raz był niewierny, nie przesądza o niczym na przyszłość, a to, że ktoś jest do tej pory wierny, również na przyszłość nam niczego nie gwarantuje."

Drogi Użytkowniku Portalu Wloclawskie24.pl! Zanim opublikujesz komentarz POMYŚL, czy jest on rzeczowy w kontekście artykułu, pod którym chcesz go zamieścić! Czy nie obrażasz kogoś lub nie naruszasz dóbr osobowych innych ludzi? Pamiętaj, że nawet w Sieci nie jesteś anonimowy!

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników Portalu, za treść których Wloclawskie24.pl nie ponosi odpowiedzialności. Portal zastrzega sobie prawo do usuwania obraźliwych wpisów. Jeżeli którykolwiek z komentarzy łamie prawo lub dobre obyczaje, zawiadom nas o tym.

DODAJ KOMENTARZ